می دونید امروز با یک زن بیکار مثل خودم حرف میزدم همون چرندیات قدیمی کلمات شاید کمی اغراق امیز نمی دونی وقتی تلفن رو قطع می کنم تازه می خندم می خندم قاه قاه به تمام دنیا به زنهای بیکاری مثل خودم که کارشون شده فقط وفقط حرص خوردن حرص چی که  مرغ همسایه غازه غازه تخم طلا

 ومی گریم برای تمام استعداد هام که تو خانه بین مشتی حرف مزخرف چال شده ؟حرفی که لحظه ای هم ارزش نداره تا برسه برای تمام عمر داشتم فکر می کردم فردا بچه ام چی به من می گه مامان خرف مامان ورراج مامان حسود نه شاید می گه مامان احمق این بهتره

 خوب می دونی جالب اینجاست که اون خانم می گفت تمام خانمهای اون دیار همان ساختمان ساختمان همکارهای همسر نه شوهر نه اقا شاید رئیس زندان بی خیال می گن زندان بان من از همه بهتره وهمه رئیس زندانها می گن من از همهی زنهای زندانی پر حرف بهترم

 من نمی دانم چرا ما زنها تا به جایی نمی رسیم اونو چماق می کنیم می زنیم تو سر شوهرامون که چی بابا خودت تنبلی از این احمق بودن خوشت می یاد چکار به همسرت داره؟ اخه می دونی باید یکی باشه که تمام اشتباه هات رو سر او ن خراب کنی فردا پس فردا وقتی بچه ام بهم گفت مامان تو چرا انقدر عقب افتادهای انقدر احمقی چی جواب بدم باید بگم بابات والبته ایل تبار بابات نزاشتن

اون روزها سالها پیش وقتی درس می خواندم وقتی مهمانی میرفتم بین همکلاسی واشنا ها من به اسم دختری مشهور شده بودم که مهره ی مار دارم می گفتن نجمه هر جا میره هرجا می یاد همه دوستش دارن حسادتش ناراحتی دعواش هم دوست داشتنی هیچ کس دشمنش نیست چون همه می دانند اون حتی اگر از کسی متنفر باشه بازم بدشو نمی خواد زیر پاشو خالی نمی کنه کمک می کنه به همه همیشه احساس میکردم خدا با منه که اگر می خندم اگر گریه میکنم حتی اگر بدجنسی میکردم باز انگار کسی اجازه نمیده که دیگران من رو نخوان  همه من رو دوست داشتن ومن از این  امر لذت می بردم شاد بودم وسعی میکردم بدجنسی نکنم حسادت نورزم چرا باید حسود باشم وقتی اونجوری می پوشم که دوست دارم اون جوری می خندم که دلم می خواد اونجوری بازی میکنم که ارزو داشتم وبا مردم تا میکنم که هوس میکنم وعقلم میگه مغرور بودم وشاد ........................................ ولی این روزا همه از من بدشون می یاد هر کاری میکنم از تمام قلبم مایه میزارم انگار اون مهره ی مار رو از من دزدیدن اینجا به من می گن تو زندگی یارو جدا میکنی اجازه نمیدی رفت وامدی نیست باید از من فاصله گرفت فاصله اولش سعی کردم مهربون تر شدم ولی اینجا هر چی من با محبت تر می شم از من دور تر می شن قلبم شکست بد از ادمای اطرافم بدم امد خیلی زیاد این بار اگر محبت میکردم فقط ظاهری بود فقط ظاهری وتو دلم سعی میکردم همه را نابود کنم مثل بازی کامپیوتری   کیو کیو کیو تنفر تمام وجودم رو گرفت دیگه شاد نبودم بازی نمی کردم باید چیزی می پوشیدم که دوست نداشتم حرفی میزدم که نمی خواستم از فقط رنگ وریا با مردم حرف می زدم حالا  من شدم منفور وهر کاری میکنم تا بتوانم مثل قبل کاری کنم همه دوستم داشته باشن فقط یک اتفاق می افتد اونم این که خودم بیشتر از خودم بدم می یاد

سلام مدتی هست که نمی نویسم اتفاقهای زیادی افتاده از جمله امدن نتایج کارشناسی ارشد؟ نتایج خوب من که مجاز نبودم رفت تا سال دیگه اولین باره که احساس کردم خیلی پر جرات شدم که به این راحتی می گم مجاز نشدم نه اشتباه نکنید بی خیال نشدم پر جرات شدم؟ دوستام همه قبول شدن از جمله بهترین دوستم باورنمی کنید چقدر براش شاد شدم البته با یک غم کوچلو غم؟ اره غم اخه اون دیگه از حالا سرش انقدر شلوغ می شه که حتی فرست نمی کنه به من فکر کنه تا برسه به ۴۰ دقیقه حرف زدن اونم یک روز درمیان ولی خوب اینم از خوش شانسی همسر من والبته همسر ایشان است راستی داشتم می گفتم جرات پیدا کردم خوب جرات می خواد که با قاطعیت بدون یک لحظه فکر به این که دیگرون الان چی می گن این جمله رو بگی بگی که قبول نشدی یعنی حتی مجاز هم نشدی

فکر می کنم این شجاعت من سرچشمه می گیره به اولین نقاشی مینیاتور من بعد از مدتها شروع کردم به نقاشی اونم چه نقاشی ؟مینیاتور چیزی که همیشه فکر می کردم از کشیدنش عاجزم ؟ نمی توانم یعنی ظرافتش ندارم اخه خدا هر کس رو افریده برای چیزی خوب منم برای کار کردن روی مخمل وچرم والبته برجسته؟ ولی خوب اون روز وقتی خبر که نه دیدم مجاز نشدم تمام وسایلم رو جمع کردم وبا شجاعت یک طرح مینیاتور تقریبا سخت رو انتخاب کردم وشروع کردم به کشیدن خوب روزی چهار ساعت وقتم رو گرفت یعنی به عبارتی تا الان که در خدمت شما هستم ۱۲ ساعت از وقتم برای یک نقاشی به اندازی یک برگ( ا چهار ) البته روی مقوای اشتنباخ خوب هنوز تمام نشده ولی هرکس دیدتش عاشقش شده از جمله همسرم که پیشنهاد ۴۰ هزارتومانی داده برای خریدش از من بگم خیلی این کارش عجیب بود فکر کن دست پیش گرفته قبل از اینکه بابام پیشنهاد بده اخه بابام تا کارهام رو می بینه یک پیشنهاد خوب می ده وتمام تابلو های زیبا رو از چنگ همسرم در میاره و..............

این روزا وقتی بازی باشگاهی نشون میده والبته بازی پرسپولیس همسرم کلی پول رشوه می ده تا من از خانه خارج وبه خرید بپردازم ؟میپرسیم چطور؟ خوب براتون میگم از اول فصل بازیهای لیگ برتر  چون من عاشق پرسپولیس بودم .البته از جمله اقای قطبی. با همسرم به تماشای بازی تیم می نشستیم؟ والبته از همون روزهای اول هر وقت من نبودم پیروزی می برد هر وقت هم من بودم حتما یا مساوی می کرد یا می باخت.اولاش به صورت شوخی همسرم میگفت باید تیم های رقیب به تو پول بدن تا بشینی وبازی رو تما شاکنی. والی این روزهای پایانی این امر شد براش یک بار روانی خودش می خنده از حرفش ولی خوب دیدن من یعنی باخت پرسپولیس انگار همسرم طاقت دیدن من رو در اون لحظه نداره خوب ما هم بلد بودیم به جای تیم های دیگه پول گرفتیم ودر عوض می ریم خرید؟